EU- ETS- ซื้อขาย ระบบ

EU- ETS- ซื้อขาย ระบบ

Forex- ร่อน กลยุทธ์ วิดีโอ
Forex- NRB
Forex- ธนาคาร   Uppsala   สวีเดน


บลูมเบิร์ก -forex- ซื้อขาย ข่าว ของรัฐบาลกลาง ที่มีรายได้ หักภาษี ณ ที่จ่าย ต่อ หุ้น ตัวเลือก Forex เริ่มต้น เมือง ดัชนี -forex- ออสเตรเลีย Forex -trading- คำพูด Forex- fibonacci ระดับ ดาวน์โหลด

คำถามและคำตอบเกี่ยวกับข้อเสนอเพื่อแก้ไขระบบการซื้อขายการปล่อยมลพิษของสหภาพยุโรป (EU ETS) Brussels, 15 July 2015 ดูเพิ่มเติม: ข่าวประชาสัมพันธ์ การปฏิรูประบบพลังงานของสหภาพยุโรป - คณะกรรมาธิการยุโรปได้นำเสนอข้อเสนอทางกฎหมายเพื่อแก้ไขระบบ EU Emissions Trading System (ETS) ในรูปแบบของคณะกรรมาธิการยุโรปเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ด้วยกรอบนโยบายด้านสภาพภูมิอากาศและพลังงานซึ่งจัดทำโดย 2030 ของสหภาพยุโรปในเดือนตุลาคม 2014 ข้อเสนอนี้เป็นส่วนสำคัญของการทำงานเพื่อให้บรรลุ Energy Union ที่ยืดหยุ่นและนโยบายสภาพภูมิอากาศที่เกี่ยวกับการมองไปข้างหน้าเป็นลำดับความสำคัญทางการเมืองสูงสุดของ Juncker Commission ที่เปิดตัวใน กุมภาพันธ์ 2015 นี่เป็นขั้นตอนแรกในการกำหนดเป้าหมายของสหภาพยุโรปเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างน้อย 40 ภายในประเทศภายในปี 2573 เป็นส่วนหนึ่งของการมีส่วนร่วมในการจัดการสภาพภูมิอากาศโลกฉบับใหม่เนื่องจากจะมีการนำมาใช้ในกรุงปารีสในเดือนธันวาคมนี้ ข้อเสนอนี้ส่งข้อความที่แข็งแกร่งไปยังประชาคมระหว่างประเทศในช่วงเวลาที่สำคัญเมื่อผู้เล่นหลักรายอื่น ๆ เช่น G7 และจีนแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของพวกเขา EU ETS เป็นตลาดคาร์บอนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ข้อเสนอในวันนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้แน่ใจว่า EU ETS เป็นรากฐานที่สำคัญของนโยบายสภาพอากาศของสหภาพยุโรปซึ่งเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในทศวรรษต่อ ๆ ไป ดังนั้นจึงสามารถสร้างประสบการณ์จาก บริษัท และหน่วยงานภาครัฐตั้งแต่ทศวรรษแรกของการดำเนินงาน EU ETS ควรสร้างแรงบันดาลใจต่อคู่ค้าระหว่างประเทศอื่น ๆ เช่นจีนให้ใช้การกำหนดราคาคาร์บอนเป็นตัวขับเคลื่อนที่มีประสิทธิภาพในการลดคาร์บอนไดออกไซด์อย่างค่อยเป็นค่อยไปและยั่งยืนเพื่อประโยชน์ต่อคนรุ่นอนาคต การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เอื้ออำนวยสร้างโอกาสทางธุรกิจและเปิดตลาดใหม่ ๆ สำหรับเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำ ข้อเสนอในวันนี้ยืนยันว่าการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศและความสามารถในการแข่งขันจะจับมือกัน ระบบ EU ETS ที่ได้รับการแก้ไขจะให้แรงจูงใจที่แข็งแกร่งสำหรับนวัตกรรมและยังคงสร้างความมั่นใจว่าอุตสาหกรรมในยุโรปยังสามารถแข่งขันกับตลาดต่างประเทศได้ เงินทุนเพิ่มเติมจากสหภาพยุโรป ETS มีไว้สำหรับนวัตกรรมคาร์บอนต่ำเป็นครั้งแรกสำหรับอุตสาหกรรมพลังงานที่ใช้พลังงานมากและเพื่อความทันสมัยของระบบพลังงานในประเทศสมาชิกที่มีรายได้ต่ำ สิ่งนี้จะช่วยกระตุ้นการใช้พลังงานหมุนเวียนและเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำและประหยัดพลังงานอื่น ๆ ควบคู่ไปกับการลดคาร์บอนไดออกไซด์และจุดประสงค์หลักอื่น ๆ ของสหภาพพลังงาน ท้ายที่สุด EU ETS ที่ปรับปรุงใหม่ซึ่งอิงตามข้อตกลงเสถียรภาพตลาดที่เพิ่งได้ตกลงไว้จะเสริมการทำงานของตลาดพลังงานภายในและให้สัญญาณราคาที่ยาวนานขึ้นสำหรับการลงทุน ข้อเสนอ EU ETS ในปัจจุบันจะช่วยให้ตลาดไฟฟ้าในยุโรปมีการทำงานที่ดีขึ้นซึ่งเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจัดหาไฟฟ้าให้กับผู้บริโภคและอุตสาหกรรมเอกชนในรูปแบบที่คุ้มค่าที่สุด 2. การปรับปรุงจะเป็นประโยชน์ต่อพลเมืองของสหภาพยุโรปอุตสาหกรรมและประเทศสมาชิกข้อเสนอที่เสนอให้ผลประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจหลายอย่าง จะช่วยแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโดยการเพิ่มความพยายามของสหภาพยุโรปในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก การลดการปล่อยก๊าซยังช่วยลดมลพิษทางอากาศเพื่อประโยชน์ต่อสุขภาพของประชาชน นอกจากนี้ยังทำให้ยุโรปขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงฟอสซิลที่นำเข้าน้อยลง ข้อเสนอนี้สนับสนุนการทำงานของ EU ETS ที่เข้มแข็งขึ้นซึ่งช่วยให้สหภาพยุโรปสามารถติดตามเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำได้ เป็นโอกาสที่สำคัญสำหรับธุรกิจและอุตสาหกรรมในการพัฒนาและแสวงหาผลกำไรจากเทคโนโลยีและตลาดใหม่ ๆ สนับสนุนนวัตกรรมและช่วยสร้างโอกาสใหม่ ๆ สำหรับงานและการเติบโต ข้อเสนอนี้ยังสนับสนุนการเปลี่ยนคาร์บอนต่ำโดยการจัดหาเงินทุนเพิ่มเติมเพื่อตอบสนองความต้องการด้านการลงทุนในประเทศสมาชิกที่มีรายได้ต่ำกว่า ในขณะเดียวกันคณะกรรมาธิการตระหนักดีว่าอาจมีความเสี่ยงสำหรับธุรกิจบางแห่งที่ต้องเผชิญกับการแข่งขันระดับนานาชาติตราบใดที่สภาพเศรษฐกิจที่สำคัญอื่น ๆ นั่นคือเหตุผลที่ข้อเสนอนี้รวมถึงการป้องกันเพื่อการแข่งขันระดับนานาชาติของอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานของสหภาพยุโรป ให้ความสำคัญกับการลดภาระการบริหาร ภายใต้ข้อเสนอนี้ประเทศสมาชิกจะยังคงสามารถยกเว้นผู้ส่งออกขนาดเล็กจาก EU ETS รวมทั้งวิสาหกิจขนาดกลางและเล็กที่มีการปล่อยก๊าซต่ำได้ตราบเท่าที่พวกเขาอยู่ภายใต้มาตรการที่เท่าเทียมกัน การลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของสหภาพยุโรปจะเป็นส่วนสำคัญในการพยายามระหว่างประเทศเพื่อลดอุณหภูมิเฉลี่ยทั่วโลกที่ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียสเมื่อเทียบกับระดับก่อนอุตสาหกรรม กลุ่มเป้าหมายอย่างน้อย 40 แห่งทั่วโลกแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของสหภาพยุโรปในการรักษาสัญญาการจัดการกับสภาพภูมิอากาศโลกที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานที่มีผลผูกพันตามกฎหมายจากทุกฝ่ายในปารีสในเดือนธันวาคมนี้ ข้อเสนอในวันนี้ยังคงใช้ความพยายามนี้โดยการนำเสนอขั้นตอนหลักแรกในการนำเสนอเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่ทะเยอทะยานนี้ การตัดสินใจที่จะนำมาใช้ในกรุงปารีสคาดว่าจะเป็นการระดมทุนด้านสภาพคล่องการถ่ายทอดเทคโนโลยีและการเสริมสร้างขีดความสามารถให้กับบุคคลที่มีสิทธิ์โดยเฉพาะผู้ที่มีความสามารถน้อยที่สุด การเงินสภาพภูมิอากาศของภาครัฐจะยังคงมีบทบาทสำคัญในการระดมทรัพยากรหลังจากปี 2020 ในการคาดการณ์ถึงการตัดสินใจเหล่านี้ข้อเสนอในปัจจุบันเรียกร้องให้รัฐสมาชิกใช้ส่วนแบ่งรายได้จากการประมูล EU ETS เพื่อสนับสนุนการดำเนินการด้านสภาพภูมิอากาศในประเทศนอกสหภาพยุโรปรวมทั้ง สำหรับการดำเนินการเพื่อปรับให้เข้ากับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ประเทศสมาชิกจะสละส่วนหนึ่งของรายได้เหล่านี้จากโครงการการค้าการปล่อยมลพิษเพื่อสนับสนุนการดำเนินการบรรเทาผลกระทบจากสภาพภูมิอากาศในประเทศที่สามรวมถึงประเทศกำลังพัฒนา 4. การปรับค่า ETS จะมีผลต่อจำนวนเงินสำรองทั้งหมดเท่าใดปริมาณสำรองทั้งหมดจะลดลงทุกๆ 2.2 ปีนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564 นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 เป็นต้นไปวิธีการหลักในการกระจาย EU ETS เบี้ยยังชีพได้ผ่านการประมูลโดยประเทศสมาชิก ในช่วงการซื้อขายปัจจุบัน (2013-2020) จะมีการประมูลจำนวน 57 ใบซึ่งจะมีการเบิกจ่ายในขณะที่เงินสำรองที่เหลืออยู่จะได้รับการจัดสรรฟรี ส่วนแบ่งรายได้ที่จะประมูลจะยังคงเหมือนเดิมหลังปี 2563 รายได้จากการประมูลทำให้ประเทศสมาชิกมีเงินทุนที่สามารถนำไปใช้ในการดำเนินการต่างๆเช่นโครงการพลังงานทดแทน นอกจากนี้ยังสามารถนำไปสู่มาตรการด้านนโยบายทางสังคมเพื่อสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงที่เป็นธรรมและเป็นธรรมต่อเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำสำหรับ บริษัท แรงงานและผู้บริโภคของพวกเขานอกเหนือจากการสนับสนุนการดำเนินการด้านการกระทำสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศในประเทศที่สามรวมทั้งประเทศกำลังพัฒนา 5. ระบบการจัดสรรเงินฟรีจะได้รับการปรับปรุงอย่างไรหลังจากปีพ. ศ. 2563 เนื่องจากจำนวนเบี้ยเลี้ยงที่มีอยู่ จำกัด และลดลงระบบการจัดสรรเงินฟรีต้องได้รับการแก้ไขเพื่อกระจายค่าใช้จ่ายที่มีอยู่ให้ได้ผลและมีประสิทธิผลมากที่สุด การเปลี่ยนแปลงที่เสนอนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดความจำเป็นในการแก้ไขปัจจัย 1 และเพื่อให้มั่นใจได้ในการคาดการณ์ของ บริษัท การจัดสรรเบี้ยเลี้ยงฟรีจะมุ่งเน้นไปที่ภาคที่มีความเสี่ยงสูงสุดในการย้ายการผลิตนอกสหภาพยุโรป สถาปัตยกรรมขั้นพื้นฐานจะยังคงอยู่หลังจากปีพ. ศ. 2563 ในขณะที่องค์ประกอบส่วนบุคคลจะได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นตามข้อตกลงที่ได้รับโดยผู้นำอียูในเดือนตุลาคม 2014: ค่ามาตรฐานจะได้รับการปรับปรุงเพื่อจับภาพความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในแต่ละภาค ค่าปัจจุบันจะพิจารณาจากข้อมูลตั้งแต่ปี 2550-2551 และจะไม่สะท้อนถึงสถานะของเทคโนโลยีหลังปีพ. ศ. 2563 ข้อมูลการผลิต - ระบบจะมีความยืดหยุ่นมากขึ้นโดยคำนึงถึงการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณการผลิตและปรับจำนวนการจัดสรรให้ฟรี จะมีการกำหนดจำนวนเบี้ยเลี้ยงฟรีเฉพาะสำหรับการติดตั้งใหม่และที่กำลังเติบโต การรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในปัจจุบันในปีพ. ศ. 2563 ภาคอุตสาหกรรมที่สำคัญทั้งหมดจะได้รับการพิจารณาว่าเสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอน ค่าใช้จ่ายคาร์บอนgiántiếp 2 ประเทศสมาชิกได้รับการส่งเสริมให้ใช้รายได้จากการประมูลเพื่อชดเชยให้สอดคล้องกับกฎช่วยเหลือของรัฐ 6. กองทุน EU ETS จะสนับสนุนนวัตกรรมคาร์บอนต่ำอย่างไร? กองทุนนวัตกรรมจะจัดตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการลงทุนด้านพลังงานทดแทนการจับและการสะสมคาร์บอน (CCS) และนวัตกรรมคาร์บอนต่ำในอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานสูง เงินประมาณ 400 ล้านชุดคิดเป็นเงินประมาณ 10 พันล้านยูโรเมื่อขายจะถูกสงวนไว้ตั้งแต่ปี 2564 เป็นต้นไปเพื่อวัตถุประสงค์นี้ นอกจากนี้จะจัดสรรเงินสำรองเพิ่มเติมอีก 50 ล้านบาทในช่วงปี 2556 ถึง พ.ศ. 2563 เพื่อให้กองทุนนวัตกรรมสามารถเริ่มดำเนินการได้ก่อนปี 2564 และรวมโครงการสนับสนุนเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าในอุตสาหกรรม 4 กองทุนนวัตกรรมสร้างความสำเร็จของโปรแกรมการระดมทุนที่มีอยู่เพื่อสนับสนุนนวัตกรรมคาร์บอนต่ำโดยใช้เงินที่ได้จาก 300 ล้านชุดในช่วง 2013-2020 (เรียกว่า NER 300) 7. วัตถุประสงค์ของกองทุน Modernization คืออะไรจุดมุ่งหมายของกองทุน Modernization คือการสนับสนุนประเทศสมาชิกที่มีรายได้น้อยในการตอบสนองความต้องการด้านการลงทุนที่สูงขึ้นเกี่ยวกับการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพและความทันสมัยของระบบพลังงานของพวกเขา ระหว่างปี พ.ศ. 2564 และ พ.ศ. 2573 มีการตั้งสำรองไว้ 2 ชุดซึ่งจะมีการเบิกจ่ายรวม 310 ล้านชุดเพื่อจัดตั้งกองทุน ทุกประเทศสมาชิกจะมีส่วนร่วมในกองทุนซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อ 10 ประเทศสมาชิกที่มี GDP ต่อหัวต่ำกว่า 60 ของค่าเฉลี่ยของสหภาพยุโรป (ในปี 2556) ประเทศที่มีสิทธิ์ได้รับการสนับสนุน ได้แก่ บัลแกเรียโครเอเชียสาธารณรัฐเช็กเอสโตเนียฮังการีลัตเวียลิทัวเนียโปแลนด์โรมาเนียและสโลวาเกีย ระเบียบ ETS ควรกำหนดโครงสร้างการกำกับดูแลสำหรับกองทุนเพื่อการฟื้นฟูสมัยใหม่ที่เกี่ยวข้องกับประเทศสมาชิกธนาคารเพื่อการลงทุนยุโรปและคณะกรรมาธิการ 8. การปรับปรุง EU ETS จะมีผลต่อเสถียรภาพของตลาดอย่างไรข้อตกลงล่าสุดเกี่ยวกับการสำรองความยืดหยุ่นในตลาด (MSR) ช่วยให้มีการโอนเบี้ยเลี้ยงที่ไม่ได้จัดสรรไปยัง MSR ในปี 2020 ภายใต้กฎนี้นักวิเคราะห์คาดว่าประมาณ 550 ถึง 700 ล้านเบี้ยเลี้ยงอาจ จะถูกโอนเข้าสู่ MSR ในปี 2020 หลังจากได้รับการร้องขอจากรัฐสภาและสภาเพื่อพิจารณาการใช้เงินสำรองที่ไม่ได้จัดสรรภายในปีพ. ศ. 2563 คณะกรรมการเสนอให้ใช้เงินสำรองที่ไม่ได้จัดสรร 250 ล้านบาทในปี 2013-2020 เพื่อจัดตั้งทุนสำรองสำหรับการติดตั้งใหม่และกำลังเติบโต 9. มีการปรึกษาหารือกับสาธารณชนเกี่ยวกับข้อเสนอนี้ประเทศสมาชิกตัวแทนอุตสาหกรรมผู้แทนองค์กรเอกชนสถาบันวิจัยและสถาบันการศึกษาสหภาพแรงงานและประชาชนมีส่วนร่วมในขั้นตอนต่าง ๆ ในการพัฒนาข้อเสนอนี้ การปรึกษาหารือของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างกว้างขวางได้ดำเนินการในปี 2014 ในด้านเทคนิคต่างๆของ EU ETS คณะกรรมาธิการได้รับเงินสมทบมากกว่า 500 คนซึ่งได้นำมาพิจารณาในการเตรียมข้อเสนอนี้ หลังจากการปรึกษาหารือเหล่านี้และการวิเคราะห์เป้าหมายด้านนโยบายสภาพอากาศของสหภาพยุโรปในปีพ. ศ. 2573 คณะกรรมาธิการได้ทำการประเมินผลกระทบของการแก้ไข EU ETS ซึ่งได้มีการเผยแพร่ในวันนี้ด้วยเช่นกัน (Documentation) ข้อเสนอทางกฎหมายได้ถูกส่งไปยังรัฐสภายุโรปและคณะมนตรีเพื่อการยอมรับเช่นเดียวกับคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมและคณะกรรมการภูมิภาคเพื่อแสดงความคิดเห็น คณะกรรมาธิการจะทำงานร่วมกับสถาบันเหล่านี้เพื่อดูกฎหมายฉบับนี้ พลเมืองและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสามารถให้มุมมองของข้อเสนอนี้ได้ภายในแปดสัปดาห์ถัดไป เหล่านี้จะถูกป้อนเข้าสู่การอภิปรายกฎหมายและนำเสนอต่อรัฐสภายุโรปและคณะมนตรี สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมโปรดดูคำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับเว็บไซต์ DG Clima นอกจากนี้โปรดดู Infographic ในเอกสารแนบในเอกสารฉบับนี้ 1 ปัจจัยการแก้ไขข้ามภาคลดการจัดสรรฟรีทั่วทุกภาคส่วนหากการเรียกร้องค่าเบี้ยเลี้ยงฟรีสูงกว่าจำนวนที่มีอยู่ ต้นทุนคาร์บอนอินทราเน็ตเกิดขึ้นส่วนใหญ่สำหรับอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานสูงเนื่องจากต้นทุนคาร์บอนถูกส่งต่อไปในราคาไฟฟ้า 3 ค่าเบี้ยยังไม่ได้ปันส่วนคือเงินที่ได้รับจัดสรรครั้งแรกสำหรับการจัดสรรฟรี แต่ไม่ได้รับการจัดสรรเนื่องจากการปิดกิจการหรือการลดการผลิต 4 ตัวอย่างโครงการจับภาพและใช้ประโยชน์จากคาร์บอนในประเทศ EU ETS ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับระบบการซื้อขายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของสหภาพยุโรปรวมถึงระบบการทำงานของฝาปิดและการค้ามีการจัดสรรค่าใช้จ่ายฟรีรายละเอียดเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎระเบียบรวมถึงการบินในระบบและ UKs opt-out scheme สำหรับโรงไฟฟ้าขนาดเล็กและโรงพยาบาล EU ETS เป็นระบบการซื้อขายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกหลายประเทศที่ใหญ่ที่สุดในหลายประเทศทั่วโลก ประกอบด้วยโรงไฟฟ้าและโรงงานอุตสาหกรรมมากกว่า 11,000 แห่งในสหภาพยุโรปโดยมีโรงไฟฟ้าประมาณ 1,000 แห่งในสหราชอาณาจักร โรงกลั่นน้ำมันแพลตฟอร์มต่างประเทศและอุตสาหกรรมที่ผลิตเหล็กและเหล็กปูนซีเมนต์และปูนขาวกระดาษแก้วเซรามิคและสารเคมี องค์กรอื่น ๆ รวมทั้งมหาวิทยาลัยและโรงพยาบาลอาจได้รับการคุ้มครองโดย EU ETS ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความสามารถในการเผาไหม้ของอุปกรณ์ในสถานที่ของพวกเขา ผู้ประกอบการด้านการบินที่บินเข้าหรือออกจากสนามบินยุโรปจะได้รับความคุ้มครองจาก EU ETS คำแนะนำนี้จะอธิบายถึงระบบการค้าและระบบการค้าของสหภาพยุโรปซึ่งรวมถึงรายละเอียดของขั้นตอนการส่งมอบระบบ จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับการยื่นขอเงินอุดหนุนฟรี Phase III ผ่านทางมาตรการในการดำเนินงานแห่งชาติ (NIMs) ของสหราชอาณาจักรรวมทั้งรายละเอียดเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อกำหนดและการตรวจสอบ นอกจากนี้ยังมีส่วนเกี่ยวกับกฎการปล่อยมลพิษสำหรับอุตสาหกรรมการบินและ UKs Small Emitters and Hospitals Opt-out Scheme หมวกและการค้า EU ETS ทำงานบนพื้นฐานของการค้าและหมวกดังนั้นจึงมีขีด จำกัด หรือขีด จำกัด ในการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดที่อนุญาตโดยผู้เข้าร่วมทั้งหมดที่ครอบคลุมโดยระบบและส่วนที่เป็นเงินได้ถูกแปลงเป็นค่าสิทธิในการปล่อยการซื้อขายได้ การจัดสรรการปล่อยที่สามารถซื้อขายได้จะถูกจัดสรรให้กับผู้เข้าร่วมตลาด EU ETS ซึ่งทำผ่านส่วนผสมของการจัดสรรและการประมูลฟรี สิทธิพิเศษหนึ่งชุดอนุญาตให้ผู้ถือครองสิทธิ์ในการปล่อย CO2 หนึ่งตัน (หรือเทียบเท่า) ผู้เข้าร่วมที่ครอบคลุม EU ETS ต้องเฝ้าติดตามและรายงานการปล่อยมลพิษในแต่ละปีและยอมจ่ายเงินค่าเบี้ยเลี้ยงการปล่อยก๊าซที่เพียงพอสำหรับการปล่อยมลพิษประจำปี ผู้เข้าร่วมที่มีแนวโน้มที่จะปล่อยมากกว่าการจัดสรรของพวกเขามีทางเลือกระหว่างการดำเนินการเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกหรือซื้อเบี้ยเลี้ยงเพิ่มเติมจากตลาดรองเช่น บริษัท ที่ถือคาเบี้ยเลี้ยงที่ไมจําเปนหรือจากรัฐสมาชิกระหวางการประมูล มีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ EU ETS ตลาดคาร์บอน ไม่ว่าการลดการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกจะเกิดขึ้นที่ใด (ในแง่ของสถานที่ตั้งทางกายภาพ) เนื่องจากการปล่อยมลพิษจะมีผลต่อสิ่งแวดล้อมเท่าที่จะทำได้ เหตุผลที่อยู่เบื้องหลังการปล่อยมลพิษคือการลดการปลดปล่อยก๊าซที่จะเกิดขึ้นเมื่อค่าใช้จ่ายในการลดต่ำสุดลดค่าใช้จ่ายโดยรวมในการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การติดตั้งและการติดตั้ง B ทั้งสองจะปล่อย CO2 210 ตันต่อปี ภายใต้ขั้นตอนการจัดสรรของ EU พวกเขาจะได้รับค่าเบี้ยประชุม 200 ครั้ง ในตอนท้ายของปีแรกมีการบันทึกการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจำนวน 180 เมตริกตันเมื่อติดตั้งหม้อไอน้ำที่ประหยัดพลังงานในช่วงต้นปีซึ่งช่วยลดการปล่อย CO2 ขณะนี้มีอิสระที่จะขายเงินสำรองส่วนเกินในตลาดคาร์บอน การติดตั้ง B ส่งผลให้ต้องปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 220 ล้านตันเนื่องจากจำเป็นต้องเพิ่มกำลังการผลิตและมีราคาแพงเกินไปสำหรับการลงทุนในเทคโนโลยีการประหยัดพลังงาน ดังนั้นการติดตั้ง B จึงได้ซื้อเบี้ยเลี้ยงจากตลาดซึ่งมีจำหน่ายเนื่องจากการติดตั้ง A สามารถขายเงินสำรองเพิ่มเติมได้ ผลกระทบสุทธิคือการลงทุนในการลดคาร์บอนเกิดขึ้นในสถานที่ที่ถูกที่สุดและการปล่อย CO2 จะถูก จำกัด ไว้ที่ 400 ค่าอนุญาตที่ออกให้กับการติดตั้งทั้งสอง ขั้นตอนการจัดส่งสินค้าของ EU ETS ได้รับการส่งมอบหรือตกลงกันถึงสามขั้นตอนแม้ว่าจะมีการคาดการณ์ว่าโครงการจะดำเนินต่อไปหลังจากปีพ. ศ. 2563 ระยะที่ 1 (1 มกราคม 2548 ถึง 31 ธันวาคม 2550) ขั้นตอนนี้เสร็จสิ้นแล้ว รายละเอียดเพิ่มเติมในช่วงนี้สามารถดูได้จาก National Archives version ของ DECC: EU ETS Phase I page ระยะที่ 2 (1 มกราคม 2551 ถึง 31 ธันวาคม 2555) ระยะที่ 2 ของ EU ETS ใกล้เคียงกับระยะเวลาการผูกพันเกียวโตแรก เฟสที่ 2 สร้างจากบทเรียนในช่วงแรกและได้รับการขยายให้ครอบคลุมการปล่อย CO2 จากแก้วขนสัตว์แร่ยิปซั่มวูบวาบจากน้ำมันนอกชายฝั่งและการผลิตก๊าซปิโตรเคมีคาร์บอนแบล็คและโรงงานผลิตเหล็กแบบรวม ในระยะที่สองประเทศสมาชิกแต่ละประเทศได้จัดทำแผนจัดสรรที่ดินแห่งชาติ (NAP) ซึ่งกำหนดจำนวนเงินสำรองทั้งหมดที่รัฐสมาชิกตั้งใจจะออกในขั้นตอนดังกล่าวและเสนอว่าจะแจกจ่ายเงินสำรองดังกล่าวแก่ผู้ประกอบการแต่ละรายที่อยู่ภายใต้ ระบบ. แต่ละ NAP ต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมาธิการยุโรป ได้รับการอนุมัติจาก UK Phase II NAP เผยแพร่ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550 รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้นตอนนี้สามารถดูได้จาก National Archives version ของ National Archives version ของ DECC: EU ETS Phase 2 page ระยะที่ 3 (1 มกราคม 2013 ถึง 31 ธันวาคม 2020) ระยะปัจจุบันของ ETS ของสหภาพยุโรปสร้างขึ้นจากสองขั้นตอนก่อนหน้านี้และได้รับการแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญเพื่อให้มีส่วนร่วมมากขึ้นในการแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศรวมทั้งการกำหนดจำนวนเงินที่พร้อมใช้งานของสหภาพยุโรป และการเพิ่มขึ้นของการประมูลค่าเบี้ยเลี้ยงเหล่านี้เช่นเดียวกับโครงการ UKs เพื่อลดต้นทุนการปฏิบัติตามกฎระเบียบสำหรับโรงไฟฟ้าและโรงพยาบาลขนาดเล็ก ขีด จำกัด ของสหภาพยุโรปจะลดจำนวนเบี้ยเลี้ยงที่มีอยู่ลง 1.74 ในแต่ละปีโดยจะลดลงโดยรวมประมาณ 21 รายการซึ่งต่ำกว่าปีพ. ศ. 2548 เพื่อตรวจสอบการปล่อยมลพิษภายในปี 2563 วิถีจะคำนวณจากจุดเริ่มต้นของจุดกึ่งกลางของ Phase II และจะอธิบายถึงการลดลง cap ตั้งแต่ปี 2556 เป็นต้นไป การจัดสรรค่าเบี้ยเลี้ยงฟรีทุกภาคส่วนที่ครอบคลุมโดย EU ETS ยกเว้นส่วนใหญ่ของภาคพลังงานของสหภาพยุโรปจะได้รับการจัดสรรค่าภาคหลวงฟรีเพื่อช่วยในการเปลี่ยนไปสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ นอกจากนี้ภาคอุตสาหกรรมที่มีความเสี่ยงอย่างมากในการแข่งขันจากประเทศที่ไม่มีต้นทุนคาร์บอนที่คล้ายกัน (ดูข้อมูลเกี่ยวกับการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ใน EU ETS สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม) มีสิทธิ์ได้รับเบี้ยเลี้ยงที่เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ในปี 2554 ประเทศสมาชิกจะต้องส่งรายชื่อจำนวนเบื้องต้นของค่าเบี้ยเลี้ยงที่จะออกให้แก่สถานประกอบการอุตสาหกรรมแต่ละแห่งในระยะที่ 3 เรียกว่ามาตรการการดำเนินงานระดับชาติหรือ NIMs สหราชอาณาจักรส่ง NIM ไปยังคณะกรรมาธิการยุโรปเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2554 และต่อมาได้ยื่น NIMs ที่แก้ไขแล้วในเดือนเมษายน 2555 เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2013 คณะกรรมาธิการยุโรปประกาศว่าจะเสร็จสิ้นกระบวนการเพื่อตรวจสอบและยืนยันการจัดสรร EU ETS ฟรีในแต่ละประเทศสมาชิก NIMs นอกจากนี้ยังประกาศด้วยว่าจำเป็นต้องมีปัจจัยการแก้ไขข้ามภาคเพื่อให้แน่ใจว่าการจัดสรรฟรีทั่วสหภาพยุโรปยังคงอยู่ในขอบเขตที่กำหนดไว้ในระเบียบ ETS ปัจจัยลดการจัดสรรเบื้องต้นสำหรับการติดตั้งระบบ ETS แต่ละ EU โดย 5.73 ในปี 2013 เพิ่มขึ้นเป็น 17.56 ในปี 2020 การลดการจัดสรรโดยรวมลดลงเป็น 11.58 ในช่วง 2013-2020 รายการแรกด้านล่างแสดงตัวเลขการปันส่วนฟรีในระยะที่ 3 สำหรับการติดตั้งอุตสาหกรรมแต่ละแห่งในสหราชอาณาจักรตามที่ได้รับอนุมัติโดยคณะกรรมาธิการยุโรปเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2013 รายการที่สองแสดงตัวเลขการจัดสรรแบบฟรีสำหรับเฟสที่ 3 โดยคำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงการจัดสรร ได้ตกลงกันใน NIMs UKs สำหรับการติดตั้งส่วนบุคคล ณ วันที่ 30 เมษายน 2014 ตัวอย่างเช่นเนื่องจากการหยุดชะงักบางส่วนการลดกำลังการผลิตที่มีนัยสำคัญหรือการติดตั้งที่เข้า EU ETS (ผู้เข้าใหม่) รายการนี้จะได้รับการอัปเดตเป็นประจำทุกปีเพื่อพิจารณาการเปลี่ยนแปลงการจัดสรรเพิ่มเติมในช่วงเวลา สเปรดชีต MS Excel 73.2KB ไฟล์นี้อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก ขอรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้ หากคุณใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก (เช่นโปรแกรมอ่านหน้าจอ) และต้องการเอกสารฉบับนี้ในรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้มากขึ้นโปรดส่งอีเมลไปที่ correspondencedecc.gsi.gov.uk โปรดบอกเราว่าคุณต้องการรูปแบบใด จะช่วยให้เราถ้าคุณพูดในสิ่งที่เทคโนโลยีอำนวยความสะดวกที่คุณใช้ รูปแบบไฟล์ PDF 635KB 14 หน้าไฟล์นี้อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก ขอรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้ หากคุณใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก (เช่นโปรแกรมอ่านหน้าจอ) และต้องการเอกสารฉบับนี้ในรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้มากขึ้นโปรดส่งอีเมลไปที่ correspondencedecc.gsi.gov.uk โปรดบอกเราว่าคุณต้องการรูปแบบใด จะช่วยให้เราถ้าคุณพูดในสิ่งที่เทคโนโลยีอำนวยความสะดวกที่คุณใช้ รูปแบบไฟล์ PDF 727KB 31 หน้าไฟล์นี้อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก ขอรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้ หากคุณใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก (เช่นโปรแกรมอ่านหน้าจอ) และต้องการเอกสารฉบับนี้ในรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้มากขึ้นโปรดส่งอีเมลไปที่ correspondencedecc.gsi.gov.uk โปรดบอกเราว่าคุณต้องการรูปแบบใด จะช่วยให้เราถ้าคุณพูดในสิ่งที่เทคโนโลยีอำนวยความสะดวกที่คุณใช้ รูปแบบไฟล์ PDF 397KB 32 หน้าไฟล์นี้อาจไม่เหมาะสำหรับผู้ใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก ขอรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้ หากคุณใช้เทคโนโลยีอำนวยความสะดวก (เช่นโปรแกรมอ่านหน้าจอ) และต้องการเอกสารฉบับนี้ในรูปแบบที่สามารถเข้าถึงได้มากขึ้นโปรดส่งอีเมลไปที่ correspondencedecc.gsi.gov.uk โปรดบอกเราว่าคุณต้องการรูปแบบใด จะช่วยให้เราถ้าคุณพูดในสิ่งที่เทคโนโลยีอำนวยความสะดวกที่คุณใช้ การรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และ EU ETS การรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นคำที่ใช้ในการอธิบายความเป็นไปได้ในการเพิ่มการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั่วโลกเมื่อ บริษัท เลื่อนการผลิตหรือการลงทุนนอกสหภาพยุโรปเนื่องจากในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงด้านสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศที่มีผลผูกพันตามกฎหมาย เพื่อส่งต่อการเพิ่มค่าใช้จ่ายที่เกิดจาก EU ETS ให้กับลูกค้าโดยไม่สูญเสียส่วนแบ่งการตลาดอย่างมาก วิธีที่ดีที่สุดในการจัดการกับการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จะเป็นข้อตกลงด้านสภาพอากาศระหว่างประเทศที่มีผลผูกพันตามกฎหมาย นี้จะสร้างสนามเล่นระดับสำหรับอุตสาหกรรมภายในและภายนอกสหภาพยุโรปเกี่ยวกับการบัญชีสำหรับค่าใช้จ่ายของคาร์บอน ในขณะเดียวกัน EU ETS มีกลไกสองประการเพื่อลดความเสี่ยงต่อการรั่วของคาร์บอน ภาคแรกที่ถือว่ามีความเสี่ยงอย่างมากต่อการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มีสิทธิ์ได้รับการจัดสรรเบี้ยเลี้ยงฟรี 100 ข้อโดยขึ้นอยู่กับเกณฑ์มาตรฐานของภาค นี่เป็นแหล่งที่มาของการบรรเทาทุกข์ที่สำคัญเนื่องจากภาคที่ไม่ถือว่ามีความเสี่ยงจะได้รับการจัดสรรเป็นจำนวน 80 แห่งในปีพ. ศ. 2556 โดยลดลงเป็นปีละ 30 แห่งในปี 2563 เพื่อที่จะสามารถเข้าถึงได้ในปี 2027 (เช่นการประมูลแบบเต็มรูปแบบ) รัฐชดเชยภาคที่มีความเสี่ยงอย่างมีนัยสำคัญต่อการรั่วไหลของคาร์บอนอันเป็นผลมาจากค่าใช้จ่ายทาง EU ETS ทางอ้อม (เช่นผ่านการเพิ่มขึ้นของราคาไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับ EU ETS) โดยมีเงื่อนไขว่าโครงการได้รับการออกแบบภายใต้กรอบที่กำหนดโดยคณะกรรมาธิการยุโรป แผนการชดเชยการรั่วไหลของข้อมูลเพิ่มเติม) รัฐบาลสหราชอาณาจักรสนับสนุนหลักเกณฑ์การจัดสรรฟรีในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงด้านสภาพภูมิอากาศระหว่างประเทศ เราเชื่อว่าสัดส่วนการจัดสรรเบี้ยเลี้ยงตามสัดส่วนจะช่วยบรรเทาความเสี่ยงที่สำคัญของการรั่วไหลของคาร์บอนโดยไม่ก่อให้เกิดอุปสรรคต่อการค้าระหว่างประเทศ อย่างไรก็ตามเรากังวลว่าผู้ที่มีความเสี่ยงมากที่สุดอาจไม่ได้รับการชดเชยให้เพียงพอในอนาคตหากกฎ EU ETS ปัจจุบันไม่ได้รับการปรับปรุงใหม่สำหรับขั้นตอนที่ 4 ของ EU ETS รัฐบาลสหราชอาณาจักรตระหนักถึงความกังวลเกี่ยวกับอุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับการแข่งขันและการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และมุ่งมั่นที่จะสร้างความมั่นใจว่าภาคส่วนที่มีความเสี่ยงอย่างแท้จริงต่อการรั่วไหลของคาร์บอนจะได้รับความคุ้มครองจากความเสี่ยงนี้ ในเดือนมิถุนายน 2014 เราได้เผยแพร่โครงการวิจัยที่ได้รับมอบหมายจากกระทรวงพลังงานและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและดำเนินการโดย Vivid Economics และ Ecofys ซึ่งเป็นการตรวจสอบการเกิดการรั่วไหลของคาร์บอนและการขับขี่พื้นฐานของการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สำหรับภาคอุตสาหกรรมและประเมินมาตรการเพื่อบรรเทาผลกระทบ รายงานแสดงถึงความเสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอนใน 24 ภาคอุตสาหกรรมและได้รับการปรึกษาหารือกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในอุตสาหกรรม การวิเคราะห์แบบจำลองแสดงให้เห็นว่าในกรณีที่ไม่มีมาตรการด้านนโยบายบรรเทาผลกระทบใด ๆ (เช่นการจัดสรรค่าภาคหลวงฟรี) ไม่มีการให้ความช่วยเหลือในการลดคาร์บอนไดออกไซด์และการเพิ่มคาร์บอนไดออกไซด์นอกสหภาพยุโรปหลายภาคส่วนมีความเสี่ยงต่อการรั่วไหล จากสมมติฐานดังกล่าวการวิเคราะห์แบบจำลองนี้แสดงให้เห็นถึงอัตราการรั่วของคาร์บอนสูงกว่าที่คาดไว้ในความเป็นจริง มุมมองที่แสดงในรายงานเป็นรายงานของนักเขียนและไม่ได้เป็นตัวแทนตำแหน่งอย่างเป็นทางการของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รายงานขั้นสุดท้ายกรณีศึกษาและการทบทวนโดยผู้เชี่ยวชาญมีดังนี้แนวโน้มการรั่วไหลของคาร์บอนไดออกไซด์ภายใต้ขั้นตอนที่ 3 ของ EU ETS และอื่น ๆ การประเมินสถานะการรั่วไหลของคาร์บอนในการจัดสรรเบี้ยเลี้ยงฟรีภาคที่เสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอนจะได้รับการประเมินตามเกณฑ์และ เกณฑ์ที่กำหนดไว้ใน EU ETS Directive รายชื่อภาคที่มีความเสี่ยงต่อการรั่วไหลในช่วงปี 2556-2557 ได้รับการยอมรับตามขั้นตอนการดำเนินการของคณะกรรมาธิการยุโรปในเดือนธันวาคมปีพ. ศ. 2552 โดยมีการเพิ่มเติมรายชื่อในการตัดสินใจของคณะกรรมาธิการยุโรปต่อไป EU ETS Directive อนุญาตให้มีการทบทวนภาคที่มีความเสี่ยงทุกๆ 5 ปีโดยมีความเป็นไปได้ที่จะเพิ่มสาขาลงในรายการประจำปี เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2014 คณะกรรมาธิการยุโรปได้เผยแพร่รายชื่อร่างของภาคอุตสาหกรรมสำหรับช่วงปี 2015-19 ขึ้นอยู่กับเกณฑ์เชิงปริมาณและคุณภาพที่กำหนดไว้ใน Directive ETS ร่างรายการการรั่วไหลของคาร์บอนจะถูกนำเสนอต่อคณะกรรมการการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของสหภาพยุโรปสำหรับการลงคะแนนเสียงในไม่ช้าหลังจากนั้นจะต้องส่งรายงานไปยังรัฐสภายุโรปและสภาเพื่อพิจารณาเป็นระยะเวลาสามเดือนก่อนการยอมรับ ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2556 สหราชอาณาจักรได้ตอบรับการปรึกษาหารือกับคณะกรรมาธิการยุโรปว่าด้วยวิธีการในการกำหนดรายชื่อการรั่วไหลของคาร์บอนไดออกไซด์ในปี พ.ศ. 2558-19 การตอบสนองต่อการให้คำปรึกษาของคณะกรรมาธิการยุโรปเกี่ยวกับข้อสมมติฐานที่จะใช้สำหรับรายการการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของ EU ETS ปี 2015-1975 (PDF 163KB. 12 หน้า) โครงการชดเชยการรั่วไหลของคาร์บอนโดยทางอ้อมในแถลงการณ์ฤดูใบไม้ร่วง 2011 นายกรัฐมนตรีได้ประกาศว่ารัฐบาลมีเจตนาที่จะใช้ มาตรการเพื่อลดผลกระทบของนโยบายเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการผลิตกระแสไฟฟ้าสำหรับอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานมากที่สุดโดยเริ่มต้นในปี 2556 และมีมูลค่าประมาณ 250 ล้านเหรียญในช่วงเวลาการตรวจทานการใช้จ่าย เป็นส่วนหนึ่งของการนี้รัฐบาลมีความมุ่งมั่นที่จะชดเชยธุรกิจที่ใช้ไฟฟ้ามากที่สุดเพื่อช่วยชดเชยค่าใช้จ่ายทางอ้อมของชั้นราคาคาร์บอนและ EU ETS ขึ้นอยู่กับแนวทางการช่วยเหลือของรัฐ ในปี 2014 งบประมาณนายกรัฐมนตรีประกาศว่าค่าชดเชยสำหรับค่าใช้จ่ายทางอ้อมของชั้นราคาคาร์บอนและ EU ETS จะขยายไปถึง 2019-20 คณะกรรมาธิการยุโรปได้ใช้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับแนวทางการช่วยเหลือของรัฐฉบับปรับปรุงใหม่ในการชดเชยค่าใช้จ่ายทางอ้อมของ EU ETS ในเดือนมิถุนายน 2555 แนวทางเหล่านี้ระบุถึงภาคที่ถือว่าเสี่ยงต่อการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการปล่อยมลพิษทางอ้อมและให้รายละเอียดสูงสุด ระดับการชดเชยที่สามารถทำได้สำหรับพวกเขา โครงการค่าตอบแทนของรัฐสมาชิกจะต้องได้รับการออกแบบภายในกรอบที่กำหนดโดยคณะกรรมาธิการยุโรป ในเดือนตุลาคม 2555 DECC และ BIS ได้เปิดตัวโครงการให้คำปรึกษาด้านค่าชดเชยการใช้พลังงานอย่างเข้มข้น ซึ่งกำหนดข้อเสนอของเราสำหรับการมีสิทธิ์และการออกแบบของแพคเกจค่าตอบแทน การให้คำปรึกษาซึ่งปิดในเดือนธันวาคมปี 2012 เปิดโอกาสให้ทุกคนที่สนใจในแพ็กเกจแสดงความคิดเห็นในข้อเสนอช่วยให้เรามั่นใจได้ว่าค่าชดเชยมีการกำหนดเป้าหมายไปที่ บริษัท ที่มีความเสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอนมากที่สุดอันเป็นผลมาจากพลังงานและสภาพภูมิอากาศ นโยบายการเปลี่ยนแปลง หลังจากพิจารณารายละเอียดของการตอบสนองและการช่วยเหลือด้านการช่วยเหลือของรัฐสำหรับแพคเกจการชดเชย EU ETS ในเดือนพฤษภาคม 2013 เราได้เผยแพร่คำตอบของรัฐบาลในการให้คำปรึกษาและการออกแบบโครงการค่าตอบแทนขั้นสุดท้ายสำหรับ EU ETS สหราชอาณาจักรเริ่มดำเนินการชำระเงินในส่วนที่เกี่ยวกับต้นทุนทางอ้อมของ EU ETS ในปี 2013 สำหรับการชดเชยราคาคาร์บอนราคาซึ่งยังคงต้องได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมาธิการยุโรปเราคาดว่าจะเผยแพร่คำแนะนำในช่วงฤดูร้อนและเริ่มต้นการชำระเงินในไม่ช้าหลังจากนั้น New Entrants Reserve ทุนสำรองนักกีฬาใหม่ (New Entrants Reserve - NER) เป็นเงินสำรองของสหภาพยุโรปซึ่งสงวนไว้สำหรับผู้ประกอบการใหม่หรือผู้ประกอบการรายเดิมที่มีกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมาก UKs EU ETS Regulators มีหน้าที่ในการบริหารและประเมินผลการใช้งาน NER ทั้งหมด ผู้ประกอบการที่เริ่มต้นกิจกรรมใหม่ต้องยื่นใบสมัคร NER ไปยังหน่วยงานกำกับดูแลภายใน 12 เดือนนับจากเริ่มดำเนินการตามปกติของกิจกรรมใหม่หรือขยาย ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการสมัครเข้าสู่ระยะที่ 3 NER มีให้บริการในหน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อม: เว็บไซต์ EU Entrant Reserve ใหม่ (NER) ของสหภาพยุโรป ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับค่าเบี้ยเลี้ยงสามารถดูได้จาก EU ETS หน้าค่าเบี้ยเลี้ยง การปฏิบัติตาม EU ETS ระเบียบว่าด้วยระบบการซื้อขายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในปี 2012 จำเป็นต้องมีผู้ดำเนินการทั้งหมดที่ดำเนินกิจกรรมที่ EU ETS มีอยู่เพื่อให้ได้รับใบอนุญาตปล่อยก๊าซเรือนกระจกซึ่งเป็นใบอนุญาตให้ใช้งานและปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ครอบคลุมโดย EU ETS . กิจกรรมที่ครอบคลุมโดย EU ETS คือกิจกรรมใด ๆ ที่ระบุไว้ในภาคผนวก I ของ EU ETS Directive ผู้ออกกฎระเบียบ EU ETS มีหน้าที่ในการบังคับให้ปฏิบัติตามกฎระเบียบ EU ETS รวมถึงฟังก์ชันการปฏิบัติงานเช่นการอนุญาตและการบำรุงรักษาใบอนุญาตและแผนการปล่อยมลพิษ (สำหรับการบิน) การตรวจสอบและรายงาน (รวมถึงแผนการตรวจสอบ) การประเมินรายงานการตรวจปล่อยก๊าซที่ได้รับการยืนยันแล้ว (และ tonne-kilometr) รายงาน) การประเมินการใช้งานกับ NER การพิจารณาการลดการจัดสรรเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงความสามารถหรือการหยุดชะงักของกิจกรรมการแลกเปลี่ยนข้อมูลกับ UKAS เกี่ยวกับกิจกรรมของผู้ตรวจสอบ เพื่อวัตถุประสงค์ในการคำนวณโทษทางแพ่ง DECC จะกำหนดมูลค่าของราคาคาร์บอนของ EU ETS ที่ใช้โดยหน่วยงานกำกับดูแล การพิจารณาดังกล่าวตีพิมพ์ในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี: ในวันที่ 7 สิงหาคม 2013 เราได้เริ่มให้คำปรึกษาเกี่ยวกับข้อบังคับด้านเทคนิคเกี่ยวกับระเบียบการซื้อขายกาลังการปล่อยก๊าซเรือนกระจกหลายฉบับในปีพ. ศ. 2555 เพื่อลดความซับซ้อนและลงโทษ EU ETS ในช่วงเปลี่ยนไปใช้ระยะที่ 3 ความชัดเจนและลดภาระให้กับธุรกิจ การปรึกษาหารือปิด 19 กันยายน 2013 สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการปฏิบัติตาม EU ETS โปรดไปที่: การตรวจสอบการรายงานการตรวจสอบและการรับรองระบบ EU ETS ต้องเสนอแผนการตรวจสอบเมื่อยื่นขออนุญาตปล่อยก๊าซเรือนกระจก (หรือแผนการปล่อยมลพิษสำหรับ ผู้ประกอบการด้านการบิน) แผนการตรวจติดตามจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับวิธีวัดและรายงานการปล่อยมลพิษของ EU ETS แผนเฝ้าระวังต้องได้รับการพัฒนาให้สอดคล้องกับระเบียบการตรวจสอบและรายงานของคณะกรรมาธิการยุโรปและได้รับการอนุมัติโดย EU ETS Regulator ปีที่รายงานเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคมของทุกปี ระบบ EU ETS กำหนดให้รายงานการปล่อยมลพิษประจำปีและการติดตามตรวจสอบทั้งหมดต้องได้รับการยืนยันโดยผู้ตรวจสอบอิสระตามระเบียบว่าด้วยการรับรองระบบงานและการตรวจสอบ ผู้ตรวจสอบจะตรวจสอบความไม่สอดคล้องกันในการตรวจสอบกับแผนการอนุมัติและข้อมูลในรายงานการปล่อยมลพิษนั้นสมบูรณ์หรือเชื่อถือได้หรือไม่ The European Commissions Guidance on the Accreditation and Verification Regulation aims to help operators of all stationary installations, aviation operators, verification bodies and regulators perform verifications consistently throughout the EU. It provides practical information and advice on the process and requirements for annual verification required by the EU ETS Directive, the European Commissions Monitoring and Reporting Regulation and Greenhouse Gas permitsmonitoring planstonne-kilometre plans. Finding an accredited EU ETS verifier in the UK The Accreditation and Verification Regulation (Commission Regulation 6002012EU ) requires EU ETS verifiers to meet specific requirements. In the UK, these requirements are demonstrated by being accredited. The UK Accreditation Service (UKAS ) is responsible for the accreditation and supervision of verifiers in the UK and for maintaining a list of those verifiers. The list of UKAS accredited verifiers for Phase III, including aviation, of the EU Emissions Trading System indicates the scope of a particular verifiers accreditation, for example in relation to particular sectors. The UKAS list does not include verifiers accredited by other national accreditation bodies and under Phase III rules there is no registration or acceptance procedure for non-UK verifiers. All verifiers are required to demonstrate that they are either accredited (or certified) in accordance with the Accreditation and Verification Regulation. Operators are responsible for ensuring that their verifier is accredited for the relevant scope of work. Details of a verifiers scope of accreditation can be found on the verifiers accreditation certificate. If you are an EU ETS verification body working in the UK for the first time, you will need an ETSWAP account to view your clients reports and to submit your verification opinion statement, as well as a Registry Account. To open a verifier ETSWAP account, send an email to EThelpenvironment-agency.gov.uk. It is advisable to do this when you have a client in the UK. Include the following information in your email: Name of verifier organisation Country Accreditation identification number A copy of your accreditation certificate Full name and email address of the main point of contact (this user will have the responsibility for managing other users for this verifier) Once the ETSWAP administrator has approved your request for access, ETSWAP will send you an email with the login details for your individual user account. To apply for a verifier Registry account, email etregistryhelpenvironment-agency.gov.uk for an application pack. Further guidance Using UK greenhouse gas inventory data in EU ETS monitoring and reporting: the country-specific factor list The European Commissions Regulation on Monitoring and Reporting allows nationally reported data to be used as default factors in specific circumstances. Carbon emission factors and calorific values from the UK Greenhouse Gas Inventory (AEA-Ricardo, 2015) are available for annual emissions reporting for the EU ETS : MS Excel Spreadsheet. 76.6KB This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc.gsi.gov.uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. The national factors are Tier 2 and Tier 2a emission factors and net calorific values for specific fuels used by particular industries. The data have largely been extracted from the UK Greenhouse Gas Inventory that is presented on an annual basis to the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC ). The Greenhouse Gas Inventory is developed independently to the EU Emissions Trading System. This data means the data referred to in Article 31(1) of the Monitoring and Reporting Regulation. The factors in these tables should only be used in accordance with the requirements in an installations approved monitoring plan, which is part of the Greenhouse Gas permit. Tables for previous years are available as follows: EU ETS non-compliance The EU ETS Directive requires Member States to put in place a system of penalties which is effective, proportionate and dissuasive but the nature of the penalties is largely left to Member State discretion (with the exception of the penalty for failure to surrender sufficient allowances in certain circumstances). The Greenhouse Gas Emissions Trading System Regulations 2012 set out the civil penalties to which a person is liable if they do not comply with the EU ETS. DECC has produced the guidance below for the offshore oil and gas industry detailing the Departments approach to enforcement and sanctions. The Regulations provide for the right of appeal against decisions of an EU ETS Regulator. In England and Wales appeals for both operators of stationary installations and aircraft operators, as well as offshore installations, are heard by the First-tier Tribunal. Appeals in Northern Ireland are heard and determined by the Planning Appeals Commission (PAC). In Scotland, the Directorate for Planning and Environmental Appeals (DPEA) in the Scottish Government hears and determines appeals on behalf of the Scottish Ministers. Different arrangements apply to appeals brought by aviation operators against a penalty notice served under the Aviation Greenhouse Gas Emissions Trading Scheme Regulations 2010 for the 2012 scheme year. The relevant rules under the 2010 Regulations continue to apply in relation to any appeal brought against any decision made or notice served under the 2010 Regulations. These provide that the appeal body is the Secretary of State or an independent person appointed by the Secretary of State. Appeal Determinations 2012 scheme year: Six appeals determinations have been made under these Regulations: Aviation in the EU ETS The EU Emissions Trading System requires aircraft operators to monitor and report emissions of CO2 and surrender the equivalent number of allowances. The scheme is designed to be a cost-effective means of tackling the CO2 emissions from aviation, enabling the aviation industry to grow sustainably whilst delivering emission reductions. The scheme applies to all flights between airports in the European Economic Area. Details of the underpinning EU legislation and related detailed FAQs can be found on the European Commission: Reducing emissions from aviation web page . We are consulting on implementation of the revised Aviation ETS in the UK. The consultation seeks comments on the proposed amendments to UK Regulations and the consultation-stage Impact Assessment. You can view the consultation and accompanying documents on the EU Emissions Trading System aviation consultation webpage . The key changes are: An Intra-European Economic Area (EEA) scope for the Aviation ETS from 1 January 2013 until 31 December 2016 A deferral of compliance deadlines for 2013 emissions until March and April 2015 An exemption for non-commercial operators emitting less than 1,000 tonnes of CO2 per year until 2020 Simplified procedures for operators emitting less than 25,000 tonnes of CO2 per year The number of free allowances issued and allowances auctioned are reduced in proportion to the reduction in scope. We welcome views from any organisation or individual, and the consultation will be of particular interest to aircraft operators, aerodrome operators, verifiers, other participants in the EU ETS and environmental groups. Regulation of aircraft operators emissions Each aircraft operator is administered by a single member state. The European Commission produces an annual list showing which operators are administered by which member state . There are three Regulators in the UK that regulate Aviation ETS activities, depending on the location of an operators registered office or where their highest proportion of emissions occur: the Environment Agency (for operators in England) the Scottish Environmental Protection Agency and Natural Resources Wales . You can find out more about what operators need to do to comply with the scheme on the EU ETS. operators and activities affected web page . Auctioning Free allocation to aircraft operators The European Commission enacted legislation in April 2014 changing the scope of EUETS with regards to international aviation emissions (Regulation (EU ) No 4212014 amending Directive 200387EC ). As a result of the change in scope of Aviation EU ETS. the UK is obligated to recalculate the allocation of free allowances due to eligible aircraft operators. This recalculation has been done in accordance with the Commission guidance. The table includes all operators who were previously due free allowances and indicates their new free allowance allocation under the reduced scope. Operators who ceased operations have been removed from this list. Operators who are now exempt under the new non-commercial de minimis (under 1,000tCO2 per annum calculated on the basis of full scope) still appear in this table. However owing to their exempt status these operators are not due free allowances and as such their Aircraft Operator Holding Account (AOHA) will be marked as excluded in the registry meaning that no transactions can be carried out and no free allowances will be deposited. If you believe you are no longer due any allowances as a result of the changes or you wish to seek further clarification as to your new free allowance allocation please contact the Environment Agency aviation helpdesk ETAviationHelpenvironment-agency.gov.uk . Historic information Please visit the DECC EU ETS legislation page to see UK legislation and EU Regulations . Please visit the National Archives version of the Aviation in the EU Emissions Trading System web pages to see information relating to aviationaviation appeals previously available on the DECC website. Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme The UKs Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme allows eligible installations to be excluded from Phase 3 (2013 to 2020) of the EU ETS. The scheme has been approved by the European Commission. Article 27 of the EU ETS Directive enables small emitters and hospitals to be excluded from the EU ETS. with the primary aim of reducing the administrative burdens on these installations. This acknowledges that the administrative costs faced by smaller emitters under the EU ETS are disproportionately high per tonne of CO2, in comparison to the costs for large emitting installations. The Directive requires that excluded installations are subject to a domestic scheme that will deliver an equivalent contribution to emission reductions as the EU ETS . The UKs opt-out scheme was designed in consultation with industry and aims to offer a simple, deregulatory alternative to the EU ETS whilst maintaining the incentives for emission reductions. We estimate that the scheme will offer savings of up to 39 million to industry over Phase III. The opt-out scheme offers deregulatory savings through: the replacement of a requirement to surrender allowances with an emissions reduction target simplified monitoring, reporting and verification requirements (MRV), including the removal of the requirement for third party verification no requirement to hold an active registry account less burdensome rules for target adjustment following an increase in installation capacity Further details on the scheme are contained in the documents listed below. Please note that these documents will be updated later in 2015. The consultations referred to in the Frequently asked questions document are now closed. The UKs Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme (document updated on 25 March 2013 following agreement of the EU Registries Regulation 2012) Participants in the opt-out scheme Operators of installations that are excluded from the EU ETS and participating in the Opt-out Scheme should refer to the document European Union Emissions Trading System (EU ETS ) Phase III: Guidance for installations How to comply with the EU ETS and Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme . The application period for the opt-out scheme ran from 23 May to 18 July 2012. Operators of 247 installations were approved to participate in the opt-out scheme by the European Commission as excluded from the EU ETS . The EU ETS Directive does not provide for further installations to join the opt-out scheme. Previous information on the development of the scheme including, the application period, policy development and the small emitters workshop held on the 12 June 2012, can be viewed on the National Archives website.The EU Emissions Trading System (EU ETS) The EU emissions trading system (EU ETS) is a cornerstone of the EUs policy to combat climate change and its key tool for reducing greenhouse gas emissions cost-effectively. It is the worlds first major carbon market and remains the biggest one. operates in 31 countries (all 28 EU countries plus Iceland, Liechtenstein and Norway) limits emissions from more than 11,000 heavy energy-using installations (power stations amp industrial plants) and airlines operating between these countries covers around 45 of the EUs greenhouse gas emissions. A cap and trade system The EU ETS works on the cap and trade principle. A cap is set on the total amount of certain greenhouse gases that can be emitted by installations covered by the system. The cap is reduced over time so that total emissions fall . Within the cap, companies receive or buy emission allowances which they can trade with one another as needed. They can also buy limited amounts of international credits from emission-saving projects around the world. The limit on the total number of allowances available ensures that they have a value. After each year a company must surrender enough allowances to cover all its emissions, otherwise heavy fines are imposed. If a company reduces its emissions, it can keep the spare allowances to cover its future needs or else sell them to another company that is short of allowances. Trading brings flexibility that ensures emissions are cut where it costs least to do so . A robust carbon price also promotes investment in clean, low-carbon technologies . Key features of phase 3 (2013-2020) The EU ETS is now in its third phase significantly different from phases 1 and 2 . The main changes are: A single, EU-wide cap on emissions applies in place of the previous system of national caps Auctioning is the default method for allocating allowances (instead of free allocation ), and harmonised allocation rules apply to the allowances still given away for free More sectors and gases included 300 million allowances set aside in the New Entrants Reserve to fund the deployment of innovative renewable energy technologies and carbon capture and storage through the NER 300 programme Sectors and gases covered The system covers the following sectors and gases with the focus on emissions that can be measured, reported and verified with a high level of accuracy: carbon dioxide (CO 2 ) from power and heat generation energy-intensive industry sectors including oil refineries, steel works and production of iron, aluminium, metals, cement, lime, glass, ceramics, pulp, paper, cardboard, acids and bulk organic chemicals commercial aviation nitrous oxide (N 2 O) from production of nitric, adipic and glyoxylic acids and glyoxal perfluorocarbons (PFCs) from aluminium production Participation in the EU ETS is mandatory for companies in these sectors . but in some sectors only plants above a certain size are included certain small installations can be excluded if governments put in place fiscal or other measures that will cut their emissions by an equivalent amount in the aviation sector, until 2016 the EU ETS applies only to flights between airports located in the European Economic Area (EEA). Delivering emissions reductions The EU ETS has proved that putting a price on carbon and trading in it can work. Emissions from installations in the scheme are falling as intended by around 5 compared to the beginning of phase 3 (2013) (see 2015 figures ). In 2020 . emissions from sectors covered by the system will be 21 lower than in 2005 . Developing the carbon market Set up in 2005, the EU ETS is the worlds first and biggest international emissions trading system, accounting for over three-quarters of international carbon trading . The EU ETS is also inspiring the development of emissions trading in other countries and regions. The EU aims to link the EU ETS with other compatible systems. Main EU ETS legislation Carbon market reports Revision of the EU ETS for phase 3 Implementation Legislative History of Directive 200387EC Work prior to the Commission proposal Commission proposal of October 2001 Commissions reaction to reading of the proposal in Council and Parliament (including Councils common position) Open all questions Questions and Answers on the revised EU Emissions Trading System (December 2008) What is the aim of emissions trading The aim of the EU Emissions Trading System (EU ETS) is to help EU Member States achieve their commitments to limit or reduce greenhouse gas emissions in a cost-effective way. Allowing participating companies to buy or sell emission allowances means that emission cuts can be achieved at least cost. The EU ETS is the cornerstone of the EUs strategy for fighting climate change. It is the first international trading system for CO 2 emissions in the world and has been in operation since 2005. As of I January 2008 it applies not only to the 27 EU Member States, but also to the other three members of the European Economic Area Norway, Iceland and Liechtenstein. It currently covers over 10,000 installations in the energy and industrial sectors which are collectively responsible for close to half of the EUs emissions of CO 2 and 40 of its total greenhouse gas emissions. An amendment to the EU ETS Directive agreed in July 2008 will bring the aviation sector into the system from 2012. How does emissions trading work The EU ETS is a cap and trade system, that is to say it caps the overall level of emissions allowed but, within that limit, allows participants in the system to buy and sell allowances as they require. These allowances are the common trading currency at the heart of the system. One allowance gives the holder the right to emit one tonne of CO 2 or the equivalent amount of another greenhouse gas. The cap on the total number of allowances creates scarcity in the market. In the first and second trading period under the scheme, Member States had to draw up national allocation plans (NAPs) which determine their total level of ETS emissions and how many emission allowances each installation in their country receives. At the end of each year installations must surrender allowances equivalent to their emissions. Companies that keep their emissions below the level of their allowances can sell their excess allowances. Those facing difficulty in keeping their emissions in line with their allowances have a choice between taking measures to reduce their own emissions such as investing in more efficient technology or using less carbon-intensive energy sources or buying the extra allowances they need on the market, or a combination of the two. Such choices are likely to be determined by relative costs. In this way, emissions are reduced wherever it is most cost-effective to do so. How long has the EU ETS been operating The EU ETS was launched on 1 January 2005. The first trading period ran for three years to the end of 2007 and was a learning by doing phase to prepare for the crucial second trading period. The second trading period began on 1 January 2008 and runs for five years until the end of 2012. The importance of the second trading period stems from the fact that it coincides with the first commitment period of the Kyoto Protocol, during which the EU and other industrialised countries must meet their targets to limit or reduce greenhouse gas emissions. For the second trading period EU ETS emissions have been capped at around 6.5 below 2005 levels to help ensure that the EU as a whole, and Member States individually, deliver on their Kyoto commitments. What are the main lessons learned from experience so far The EU ETS has put a price on carbon and proved that trading in greenhouse gas emissions works. The first trading period successfully established the free trading of emission allowances across the EU, put in place the necessary infrastructure and developed a dynamic carbon market. The environmental benefit of the first phase may be limited due to excessive allocation of allowances in some Member States and some sectors, due mainly to a reliance on emission projections before verified emissions data became available under the EU ETS. When the publication of verified emissions data for 2005 highlighted this over-allocation, the market reacted as would be expected by lowering the market price of allowances. The availability of verified emissions data has allowed the Commission to ensure that the cap on national allocations under the second phase is set at a level that results in real emission reductions. Besides underlining the need for verified data, experience so far has shown that greater harmonisation within the EU ETS is imperative to ensure that the EU achieves its emissions reductions objectives at least cost and with minimal competitive distortions. The need for more harmonisation is clearest with respect to how the cap on overall emission allowances is set. The first two trading periods also show that widely differing national methods for allocating allowances to installations threaten fair competition in the internal market. Furthermore, greater harmonisation, clarification and refinement are needed with respect to the scope of the system, the access to credits from emission-reduction projects outside the EU, the conditions for linking the EU ETS to emissions trading systems elsewhere and the monitoring, verification and reporting requirements. What are the main changes to the EU ETS and as of when will they apply The agreed design changes will apply as of the third trading period, i.e. January 2013. While preparatory work will be initiated immediately, the applicable rules will not change until January 2013 to ensure that regulatory stability is maintained. The EU ETS in the third period will be a more efficient, more harmonised and fairer system. Increased efficiency is achieved by means of a longer trading period (8 years instead of 5 years), a robust and annually declining emissions cap (21 reduction in 2020 compared to 2005) and a substantial increase in the amount of auctioning (from less than 4 in phase 2 to more than half in phase 3). More harmonisation has been agreed in many areas, including with respect to the cap-setting (an EU-wide cap instead of the national caps in phases 1 and 2) and the rules for transitional free allocation. The fairness of the system has been substantially increased by the move towards EU-wide free allocation rules for industrial installations and by the introduction of a redistribution mechanism that entitles new Member States to auction more allowances. How does the final text compare to the initial Commission proposal The climate and energy targets agreed by the 2007 Spring European Council have been maintained and the overall architecture of the Commissions proposal on the EU ETS remains intact. That is to say that there will be one EU-wide cap on the number of emission allowances and this cap will decrease annually along a linear trend line, which will continue beyond the end of the third trading period (2013-2020). The main difference as compared to the proposal is that auctioning of allowances will be phased in more slowly. What are the main changes compared to the Commissions proposal In summary, the main changes that have been made to the proposal are as follows: Certain Member States are allowed an optional and temporary derogation from the rule that no allowances are to be allocated free of charge to electricity generators as of 2013. This option to derogate is available to Member States which fulfil certain conditions related to the interconnectivity of their electricity grid, share of a single fossil fuel in electricity production, and GDPcapita in relation to the EU-27 average. In addition, the amount of free allowances that a Member State can allocate to power plants is limited to 70 of carbon dioxide emissions of relevant plants in phase 1 and declines in the years thereafter. Furthermore free allocation in phase 3 can only be given to power plants that are operational or under construction no later than end 2008. See reply to question 15 below. There will be more details in the Directive on the criteria to be used to determine the sectors or sub-sectors deemed to be exposed to a significant risk of carbon leakage . and an earlier date of publication of the Commissions list of such sectors (31 December 2009). Moreover, subject to review when a satisfactory international agreement is reached, installations in all exposed industries will receive 100 free allowances to the extent that they use the most efficient technology. The free allocation to industry is limited to the share of these industries emissions in total emissions in 2005 to 2007. The total number of allowances allocated for free to installations in industry sectors will decline annually in line with the decline of the emissions cap. Member States may also compensate certain installations for CO 2 costs passed on in electricity prices if the CO 2 costs might otherwise expose them to the risk of carbon leakage. The Commission has undertaken to modify the Community guidelines on state aid for environmental protection in this respect. See reply to question 15 below. The level of auctioning of allowances for non-exposed industry will increase in a linear manner as proposed by the Commission, but rather than reaching 100 by 2020 it will reach 70, with a view to reaching 100 by 2027. As foreseen in the Commissions proposal, 10 of the allowances for auctioning will be redistributed from Member States with high per capita income to those with low per capita income in order to strengthen the financial capacity of the latter to invest in climate friendly technologies. A provision has been added for another redistributive mechanism of 2 of auctioned allowances to take into account Member States which in 2005 had achieved a reduction of at least 20 in greenhouse gas emissions compared with the reference year set by the Kyoto Protocol. The share of auctioning revenues that Member States are recommended to use to fight and adapt to climate change mainly within the EU, but also in developing countries, is raised from 20 to 50. The text provides for a top-up to the proposed permitted level of use of JICDM credits in the 20 scenario for existing operators that received the lowest budgets to import and use such credits in relation to allocations and access to credits in the period 2008-2012. New sectors, new entrants in the periods 2013-2020 and 2008-2012 will also be able to use credits. The total amount of credits that may be used will, however, not exceed 50 of the reduction between 2008 and 2020. Based on a stricter emissions reduction in the context of a satisfactory international agreement, the Commission could allow additional access to CERs and ERUs for operators in the Community scheme. See reply to question 20 below. The proceeds from auctioning 300 million allowances from the new entrants reserve will be used to support up to 12 carbon capture and storage demonstration projects and projects demonstrating innovative renewable energy technologies. A number of conditions are attached to this financing mechanism. See reply to question 30 below. The possibility to opt-out small combustion installations provided they are subject to equivalent measures has been extended to cover all small installations irrespective of activity, the emission threshold has been raised from 10,000 to 25,000 tonnes of CO 2 per year, and the capacity threshold that combustion installations have to fulfil in addition has been raised from 25MW to 35MW. With these increased thresholds, the share of covered emissions that would potentially be excluded from the emissions trading system becomes significant, and consequently a provision has been added to allow for a corresponding reduction of the EU-wide cap on allowances. Will there still be national allocation plans (NAPs) No. In their NAPs for the first (2005-2007) and the second (2008-2012) trading periods, Member States determined the total quantity of allowances to be issued the cap and how these would be allocated to the installations concerned. This approach has generated significant differences in allocation rules, creating an incentive for each Member State to favour its own industry, and has led to great complexity. As from the third trading period, there will be a single EU-wide cap and allowances will be allocated on the basis of harmonised rules. National allocation plans will therefore not be needed any more. How will the emission cap in phase 3 be determined The rules for calculating the EU-wide cap are as follows: From 2013, the total number of allowances will decrease annually in a linear manner. The starting point of this line is the average total quantity of allowances (phase 2 cap) to be issued by Member States for the 2008-12 period, adjusted to reflect the broadened scope of the system from 2013 as well as any small installations that Member States have chosen to exclude. The linear factor by which the annual amount shall decrease is 1.74 in relation to the phase 2 cap. The starting point for determining the linear factor of 1.74 is the 20 overall reduction of greenhouse gases compared to 1990, which is equivalent to a 14 reduction compared to 2005. However, a larger reduction is required of the EU ETS because it is cheaper to reduce emissions in the ETS sectors. The division that minimises overall reduction cost amounts to: a 21 reduction in EU ETS sector emissions compared to 2005 by 2020 a reduction of around 10 compared to 2005 for the sectors that are not covered by the EU ETS. The 21 reduction in 2020 results in an ETS cap in 2020 of a maximum of 1720 million allowances and implies an average phase 3 cap (2013 to 2020) of some 1846 million allowances and a reduction of 11 compared to the phase 2 cap. All absolute figures indicated correspond to the coverage at the start of the second trading period and therefore dont take account of aviation, which will be added in 2012, and other sectors that will be added in phase 3. The final figures for the annual emission caps in phase 3 will be determined and published by the Commission by 30 September 2010. How will the emission cap beyond phase 3 be determined The linear factor of 1.74 used to determine the phase 3 cap will continue to apply beyond the end of the trading period in 2020 and will determine the cap for the fourth trading period (2021 to 2028) and beyond. It may be revised by 2025 at the latest. In fact, significant emission reductions of 60-80 compared to 1990 will be necessary by 2050 to reach the strategic objective of limiting the global average temperature increase to not more than 2C above pre-industrial levels. An EU-wide cap on emission allowances will be determined for each individual year. Will this reduce flexibility for the installations concerned No, flexibility for installations will not be reduced at all. In any year, the allowances to be auctioned and distributed have to be issued by the competent authorities by 28 February. The last date for operators to surrender allowances is 30 April of the year following the year in which the emissions took place. So operators receive allowances for the current year before they have to surrender allowances to cover their emissions for the previous year. Allowances remain valid throughout the trading period and any surplus allowances can now be banked for use in subsequent trading periods. In this respect nothing will change. The system will remain based on trading periods, but the third trading period will last eight years, from 2013 to 2020, as opposed to five years for the second phase from 2008 to 2012. For the second trading period Member States generally decided to allocate equal total quantities of allowances for each year. The linear decrease each year from 2013 will correspond better to expected emissions trends over the period. What are the tentative annual ETS cap figures for the period 2013 to 2020 The tentative annual cap figures are as follows: These figures are based on the scope of the ETS as applicable in phase 2 (2008 to 2012), and the Commissions decisions on the national allocation plans for phase 2, amounting to 2083 million tonnes. These figures will be adjusted for several reasons. Firstly, adjustment will be made to take into account the extensions of the scope in phase 2, provided that Member States substantiate and verify their emissions accruing from these extensions. Secondly, adjustment will be made with respect to further extensions of the scope of the ETS in the third trading period. Thirdly, any opt-out of small installations will lead to a corresponding reduction of the cap. Fourthly, the figures do not take account of the inclusion of aviation, nor of emissions from Norway, Iceland and Liechtenstein. Will allowances still be allocated for free Yes. Industrial installations will receive transitional free allocation. And in those Member States that are eligible for the optional derogation, power plants may, if the Member State so decides, also receive free allowances. It is estimated that at least half of the available allowances as of 2013 will be auctioned. While the great majority of allowances has been allocated free of charge to installations in the first and second trading periods, the Commission proposed that auctioning of allowances should become the basic principle for allocation. This is because auctioning best ensures the efficiency, transparency and simplicity of the system and creates the greatest incentive for investments in a low-carbon economy. It best complies with the polluter pays principle and avoids giving windfall profits to certain sectors that have passed on the notional cost of allowances to their customers despite receiving them for free. How will allowances be handed out for free By 31 December 2010, the Commission will adopt EU-wide rules, which will be developed under a committee procedure (Comitology). These rules will fully harmonise allocations and thus all firms across the EU with the same or similar activities will be subject to the same rules. The rules will ensure as far as possible that the allocation promotes carbon-efficient technologies. The adopted rules provide that to the extent feasible, allocations are to be based on so-called benchmarks, e.g. a number of allowances per quantity of historical output. Such rules reward operators that have taken early action to reduce greenhouse gases, better reflect the polluter pays principle and give stronger incentives to reduce emissions, as allocations would no longer depend on historical emissions. All allocations are to be determined before the start of the third trading period and no ex-post adjustments will be allowed. Which installations will receive free allocations and which will not How will negative impacts on competitiveness be avoided Taking into account their ability to pass on the increased cost of emission allowances, full auctioning is the rule from 2013 onwards for electricity generators. However, Member States who fulfil certain conditions relating to their interconnectivity or their share of fossil fuels in electricity production and GDP per capita in relation to the EU-27 average, have the option to temporarily deviate from this rule with respect to existing power plants. The auctioning rate in 2013 is to be at least 30 in relation to emissions in the first period and has to increase progressively to 100 no later than 2020. If the option is applied, the Member State has to undertake to invest in improving and upgrading of the infrastructure, in clean technologies and in diversification of their energy mix and sources of supply for an amount to the extent possible equal to the market value of the free allocation. In other sectors, allocations for free will be phased out progressively from 2013, with Member States agreeing to start at 20 auctioning in 2013, increasing to 70 auctioning in 2020 with a view to reaching 100 in 2027. However, an exception will be made for installations in sectors that are found to be exposed to a significant risk of carbon leakage. This risk could occur if the EU ETS increased production costs so much that companies decided to relocate production to areas outside the EU that are not subject to comparable emission constraints. The Commission will determine the sectors concerned by 31 December 2009. To do this, the Commission will assess inter alia whether the direct and indirect additional production costs induced by the implementation of the ETS Directive as a proportion of gross value added exceed 5 and whether the total value of its exports and imports divided by the total value of its turnover and imports exceeds 10. If the result for either of these criteria exceeds 30, the sector would also be considered to be exposed to a significant risk of carbon leakage. Installations in these sectors would receive 100 of their share in the annually declining total quantity of allowances for free. The share of these industries emissions is determined in relation to total ETS emissions in 2005 to 2007. CO 2 costs passed on in electricity prices could also expose certain installations to the risk of carbon leakage. In order to avoid such risk, Member States may grant a compensation with respect to such costs. In the absence of an international agreement on climate change, the Commission has undertaken to modify the Community guidelines on state aid for environmental protection in this respect. Under an international agreement which ensures that competitors in other parts of the world bear a comparable cost, the risk of carbon leakage may well be negligible. Therefore, by 30 June 2010, the Commission will carry out an in-depth assessment of the situation of energy-intensive industry and the risk of carbon leakage, in the light of the outcome of the international negotiations and also taking into account any binding sectoral agreements that may have been concluded. The report will be accompanied by any proposals considered appropriate. These could potentially include maintaining or adjusting the proportion of allowances received free of charge to industrial installations that are particularly exposed to global competition or including importers of the products concerned in the ETS. Who will organise the auctions and how will they be carried out Member States will be responsible for ensuring that the allowances given to them are auctioned. Each Member State has to decide whether it wants to develop its own auctioning infrastructure and platform or whether it wants to cooperate with other Member States to develop regional or EU-wide solutions. The distribution of the auctioning rights to Member States is largely based on emissions in phase 1 of the EU ETS, but a part of the rights will be redistributed from richer Member States to poorer ones to take account of the lower GDP per head and higher prospects for growth and emissions among the latter. It is still the case that 10 of the rights to auction allowances will be redistributed from Member States with high per capita income to those with low per capita income in order to strengthen the financial capacity of the latter to invest in climate friendly technologies. However, a provision has been added for another redistributive mechanism of 2 to take into account Member States which in 2005 had achieved a reduction of at least 20 in greenhouse gas emissions compared with the reference year set by the Kyoto Protocol. Nine Member States benefit from this provision. Any auctioning must respect the rules of the internal market and must therefore be open to any potential buyer under non-discriminatory conditions. By 30 June 2010, the Commission will adopt a Regulation (through the comitology procedure) that will provide the appropriate rules and conditions for ensuring efficient, coordinated auctions without disturbing the allowance market. How many allowances will each Member State auction and how is this amount determined All allowances which are not allocated free of charge will be auctioned. A total of 88 of allowances to be auctioned by each Member State is distributed on the basis of the Member States share of historic emissions under the EU ETS. For purposes of solidarity and growth, 12 of the total quantity is distributed in a way that takes into account GDP per capita and the achievements under the Kyoto-Protocol. Which sectors and gases are covered as of 2013 The ETS covers installations performing specified activities. Since the start it has covered, above certain capacity thresholds, power stations and other combustion plants, oil refineries, coke ovens, iron and steel plants and factories making cement, glass, lime, bricks, ceramics, pulp, paper and board. As for greenhouse gases, it currently only covers carbon dioxide emissions, with the exception of the Netherlands, which has opted in emissions from nitrous oxide. As from 2013, the scope of the ETS will be extended to also include other sectors and greenhouse gases. CO 2 emissions from petrochemicals, ammonia and aluminium will be included, as will N2O emissions from the production of nitric, adipic and glyocalic acid production and perfluorocarbons from the aluminium sector. The capture, transport and geological storage of all greenhouse gas emissions will also be covered. These sectors will receive allowances free of charge according to EU-wide rules, in the same way as other industrial sectors already covered. As of 2012, aviation will also be included in the EU ETS. Will small installations be excluded from the scope A large number of installations emitting relatively low amounts of CO 2 are currently covered by the ETS and concerns have been raised over the cost-effectiveness of their inclusion. As from 2013, Member States will be allowed to remove these installations from the ETS under certain conditions. The installations concerned are those whose reported emissions were lower than 25 000 tonnes of CO 2 equivalent in each of the 3 years preceding the year of application. For combustion installations, an additional capacity threshold of 35MW applies. In addition Member States are given the possibility to exclude installations operated by hospitals. The installations may be excluded from the ETS only if they will be covered by measures that will achieve an equivalent contribution to emission reductions. How many emission credits from third countries will be allowed For the second trading period, Member States allowed their operators to use significant quantities of credits generated by emission-saving projects undertaken in third countries to cover part of their emissions in the same way as they use ETS allowances. The revised Directive extends the rights to use these credits for the third trading period and allows a limited additional quantity to be used in such a way that the overall use of credits is limited to 50 of the EU-wide reductions over the period 2008-2020. For existing installations, and excluding new sectors within the scope, this will represent a total level of access of approximately 1.6 billion credits over the period 2008-2020. In practice, this means that existing operators will be able to use credits up to a minimum of 11 of their allocation during the period 2008-2012, while a top-up is foreseen for operators with the lowest sum of free allocation and allowed use of credits in the 2008-2012 period. New sectors and new entrants in the third trading period will have a guaranteed minimum access of 4.5 of their verified emissions during the period 2013-2020. For the aviation sector, the minimum access will be 1.5. The precise percentages will be determined through comitology. These projects must be officially recognised under the Kyoto Protocols Joint Implementation (JI) mechanism (covering projects carried out in countries with an emissions reduction target under the Protocol) or Clean Development Mechanism (CDM) (for projects undertaken in developing countries). Credits from JI projects are known as Emission Reduction Units (ERUs) while those from CDM projects are called Certified Emission Reductions (CERs). On the quality side only credits from project types eligible for use in the EU trading scheme during the period 2008-2012 will be accepted in the period 2013-2020. Furthermore, from 1 January 2013 measures may be applied to restrict the use of specific credits from project types. Such a quality control mechanism is needed to assure the environmental and economic integrity of future project types. To create greater flexibility, and in the absence of an international agreement being concluded by 31 December 2009, credits could be used in accordance with agreements concluded with third countries. The use of these credits should however not increase the overall number beyond 50 of the required reductions. Such agreements would not be required for new projects that started from 2013 onwards in Least Developed Countries. Based on a stricter emissions reduction in the context of a satisfactory international agreement . additional access to credits could be allowed, as well as the use of additional types of project credits or other mechanisms created under the international agreement. However, once an international agreement has been reached, from January 2013 onwards only credits from projects in third countries that have ratified the agreement or from additional types of project approved by the Commission will be eligible for use in the Community scheme. Will it be possible to use credits from carbon sinks like forests No. Before making its proposal, the Commission analysed the possibility of allowing credits from certain types of land use, land-use change and forestry (LULUCF) projects which absorb carbon from the atmosphere. It concluded that doing so could undermine the environmental integrity of the EU ETS, for the following reasons: LULUCF projects cannot physically deliver permanent emissions reductions. Insufficient solutions have been developed to deal with the uncertainties, non-permanence of carbon storage and potential emissions leakage problems arising from such projects. The temporary and reversible nature of such activities would pose considerable risks in a company-based trading system and impose great liability risks on Member States. The inclusion of LULUCF projects in the ETS would require a quality of monitoring and reporting comparable to the monitoring and reporting of emissions from installations currently covered by the system. This is not available at present and is likely to incur costs which would substantially reduce the attractiveness of including such projects. The simplicity, transparency and predictability of the ETS would be considerably reduced. Moreover, the sheer quantity of potential credits entering the system could undermine the functioning of the carbon market unless their role were limited, in which case their potential benefits would become marginal. The Commission, the Council and the European Parliament believe that global deforestation can be better addressed through other instruments. For example, using part of the proceeds from auctioning allowances in the EU ETS could generate additional means to invest in LULUCF activities both inside and outside the EU, and may provide a model for future expansion. In this respect the Commission has proposed to set up the Global Forest Carbon Mechanism that would be a performance-based system for financing reductions in deforestation levels in developing countries. Besides those already mentioned, are there other credits that could be used in the revised ETS Yes. Projects in EU Member States which reduce greenhouse gas emissions not covered by the ETS could issue credits. These Community projects would need to be managed according to common EU provisions set up by the Commission in order to be tradable throughout the system. Such provisions would be adopted only for projects that cannot be realised through inclusion in the ETS. The provisions will seek to ensure that credits from Community projects do not result in double-counting of emission reductions nor impede other policy measures to reduce emissions not covered by the ETS, and that they are based on simple, easily administered rules. Are there measures in place to ensure that the price of allowances wont fall sharply during the third trading period A stable and predictable regulatory framework is vital for market stability. The revised Directive makes the regulatory framework as predictable as possible in order to boost stability and rule out policy-induced volatility. Important elements in this respect are the determination of the cap on emissions in the Directive well in advance of the start of the trading period, a linear reduction factor for the cap on emissions which continues to apply also beyond 2020 and the extension of the trading period from 5 to 8 years. The sharp fall in the allowance price during the first trading period was due to over-allocation of allowances which could not be banked for use in the second trading period. For the second and subsequent trading periods, Member States are obliged to allow the banking of allowances from one period to the next and therefore the end of one trading period is not expected to have any impact on the price. A new provision will apply as of 2013 in case of excessive price fluctuations in the allowance market. If, for more than six consecutive months, the allowance price is more than three times the average price of allowances during the two preceding years on the European market, the Commission will convene a meeting with Member States. If it is found that the price evolution does not correspond to market fundamentals, the Commission may either allow Member States to bring forward the auctioning of a part of the quantity to be auctioned, or allow them to auction up to 25 of the remaining allowances in the new entrant reserve. The price of allowances is determined by supply and demand and reflects fundamental factors like economic growth, fuel prices, rainfall and wind (availability of renewable energy) and temperature (demand for heating and cooling) etc. A degree of uncertainty is inevitable for such factors. The markets, however, allow participants to hedge the risks that may result from changes in allowances prices. Are there any provisions for linking the EU ETS to other emissions trading systems Yes. One of the key means to reduce emissions more cost-effectively is to enhance and further develop the global carbon market. The Commission sees the EU ETS as an important building block for the development of a global network of emission trading systems. Linking other national or regional cap-and-trade emissions trading systems to the EU ETS can create a bigger market, potentially lowering the aggregate cost of reducing greenhouse gas emissions. The increased liquidity and reduced price volatility that this would entail would improve the functioning of markets for emission allowances. This may lead to a global network of trading systems in which participants, including legal entities, can buy emission allowances to fulfil their respective reduction commitments. The EU is keen to work with the new US Administration to build a transatlantic and indeed global carbon market to act as the motor of a concerted international push to combat climate change. While the original Directive allows for linking the EU ETS with other industrialised countries that have ratified the Kyoto Protocol, the new rules allow for linking with any country or administrative entity (such as a state or group of states under a federal system) which has established a compatible mandatory cap-and-trade system whose design elements would not undermine the environmental integrity of the EU ETS. Where such systems cap absolute emissions, there would be mutual recognition of allowances issued by them and the EU ETS. What is a Community registry and how does it work Registries are standardised electronic databases ensuring the accurate accounting of the issuance, holding, transfer and cancellation of emission allowances. As a signatory to the Kyoto Protocol in its own right, the Community is also obliged to maintain a registry. This is the Community Registry, which is distinct from the registries of Member States. Allowances issued from 1 January 2013 onwards will be held in the Community registry instead of in national registries. Will there be any changes to monitoring, reporting and verification requirements The Commission will adopt a new Regulation (through the comitology procedure) by 31 December 2011 governing the monitoring and reporting of emissions from the activities listed in Annex I of the Directive. A separate Regulation on the verification of emission reports and the accreditation of verifiers should specify conditions for accreditation, mutual recognition and cancellation of accreditation for verifiers, and for supervision and peer review as appropriate. What provision will be made for new entrants into the market Five percent of the total quantity of allowances will be put into a reserve for new installations or airlines that enter the system after 2013 (new entrants). The allocations from this reserve should mirror the allocations to corresponding existing installations. A part of the new entrant reserve, amounting to 300 million allowances, will be made available to support the investments in up to 12 demonstration projects using the carbon capture and storage technology and demonstration projects using innovative renewable energy technologies. There should be a fair geographical distribution of the projects. In principle, any allowances remaining in the reserve shall be distributed to Member States for auctioning. The distribution key shall take into account the level to which installations in Member States have benefited from this reserve. What has been agreed with respect to the financing of the 12 carbon capture and storage demonstration projects requested by a previous European Council The European Parliaments Environment Committee tabled an amendment to the EU ETS Directive requiring allowances in the new entrant reserve to be set aside in order to co-finance up to 12 demonstration projects as requested by the European Council in spring 2007. This amendment has later been extended to include also innovative renewable energy technologies that are not commercially viable yet. Projects shall be selected on the basis of objective and transparent criteria that include requirements for knowledge sharing. Support shall be given from the proceeds of these allowances via Member States and shall be complementary to substantial co-financing by the operator of the installation. No project shall receive support via this mechanism that exceeds 15 of the total number of allowances (i.e. 45 million allowances) available for this purpose. The Member State may choose to co-finance the project as well, but will in any case transfer the market value of the attributed allowances to the operator, who will not receive any allowances. A total of 300 million allowances will therefore be set aside until 2015 for this purpose. What is the role of an international agreement and its potential impact on EU ETS When an international agreement is reached, the Commission shall submit a report to the European Parliament and the Council assessing the nature of the measures agreed upon in the international agreement and their implications, in particular with respect to the risk of carbon leakage. On the basis of this report, the Commission shall then adopt a legislative proposal amending the present Directive as appropriate. For the effects on the use of credits from Joint Implementation and Clean Development Mechanism projects, please see the reply to question 20. What are the next steps Member States have to bring into force the legal instruments necessary to comply with certain provisions of the revised Directive by 31 December 2009. This concerns the collection of duly substantiated and verified emissions data from installations that will only be covered by the EU ETS as from 2013, and the national lists of installations and the allocation to each one. For the remaining provisions, the national laws, regulations and administrative provisions only have to be ready by 31 December 2012. The Commission has already started the work on implementation. For example, the collection and analysis of data for use in relation to carbon leakage is ongoing (list of sectors due end 2009). Work is also ongoing to prepare the Regulation on timing, administration and other aspects of auctioning (due by June 2010), the harmonised allocation rules (due end 2010) and the two Regulations on monitoring and reporting of emissions and verification of emissions and accreditation of verifiers (due end 2011).
นายจ้าง หักเงิน สำหรับ ไม่ผ่านการรับรอง หุ้น ตัวเลือก
Forex   ธุรกิจ ใน ดูไบ